روزنوشت‌های مهدی عباسیان مطلق

عجب بازی قشنگی بود. حالش رو بردیم. من به شخصه چنین بازی ای رو از استقلال و پرسپولیس ندیده بودم. یادش بخیر چند سال پیش درباره تساوی های بی شمار استقلال و پرسپولیس نوشته بودم. این جور که پیداست این رویکرد تغییر کرده و خبری از اون تساوی های مسخره نیست.

ایمون زاید فوق العاده بازی کرد. با زدن ۳ گل باخت ۲ – ۰ را با وجود اخراج اولادی به برد ۳ – ۲ تبدیل کرد. جالب اینجاست که برخی از طرفداران پرسپولیس این برد ۳-۲ را همتراز برد ۶ – ۰ در بازی شش تایی ها می دونستند.

ایمون زاید ایرلندی - لیبیایی

در خبرآنلاین هم تصاویر شادی همشهری های پرسپولیسی من بعد از پیروزی پرسپولیس منتشر شده که چند تاشون رو اینجا گذاشتم: ادامه این مطلب را بخوانید »

دیروز (۱۵ فروردین ۸۷) شهرآورد شصت و چهارم پرسپولیس و استقلال انجام شد و همان گونه که پیش بینی می شد این دیدار هم با نتیجه ی برابر به پایان رسید.
دیگه همه مون به این تساوی ها عادت کرده ایم. یادم هست که یک بار در دبیرستان با یکی از هم کلاسی های استقلالیم سر بازی پرسپولیس و استقلال شرط بستم (اون موقع ها چه کارهای بدی می کردم!). من گفتم پرسپولیس می بره و او هم گفت مساوی می شند.در صورت برد استقلال هم هیچ کدوم شرط را نمی بردیم! اون موقع خنده ام گرفته بود که چرا به تساوی نظر داد ولی پس از مساوی شدن اون بازی فهمیدم که چه خبره. یه چیز دیگه هم فهمیدم: از این پس، دیدن بازی این دو تیم وقت تلف کردنه! در اینجا می خوام آمار تساوی های این دو تیم رو در این چهل سال رقابت بررسی کنم، چهار تا ۱۰ سال.

ادامه این مطلب را بخوانید »