روزنوشت‌های خورشیدوش

دوشنبه، پریروز، نتیجه‌ی آزمون کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد هم اومد و خانم، مهندسی کشاورزی واحد کرج قبول شد. صفحه‌ی اعلام نتیجه که بالا اومد هر چی نگاه می‌کردیم عنوان قبولی پیدا نمی‌شد؛ صفحه پر از آمار و ارقام بود تا این که یکی فریاد زد قبوووووول و با انگشت کلمه‌ی کوچیک «قبول» رو نشان داد. خدا اون کسی رو که صفحه‌ی اعلام نتیجه رو این جوری طراحی کرده به راه راست هدایت کنه! صفحه‌ی اعلام نتیجه‌ی سازمان سنجش خیلی بهتره و به آسونی می‌شه نتیجه رو توی صفحه پیدا کرد.

پنج‌شنبه ۱۷ / ۶ / ۸۹ نام‌نویسی کشاورزی دانشگاه آزاد کرج و سه‌شنبه ۲۳ / ۶ / ۸۹ نام‌نویسی فیزیک بین الملل قزوینه . من الان قم هستم و جمعه یا شنبه می‌رم کرج تا قبل از سه‌شنبه بریم قزوین برای شناسایی منطقه!

سلام.
اول این که چه اشکالی داره من هم هر از چند گاهی مخاطبانم رو با خبرهایی که تاثیری توی زندگی‌شون نداره و تنها برای لحظه‌ای غم‌ها رو از یادشون می‌بره سرگرم کنم؟ دوم این که شاید اصلا همین اثر رو هم نداشته باشه و مخاطب بگه طرف چه دل خوشی داره! مگه زمان قاجاره که بشه مردم رو با این جور چیزا سرگرم کرد؟!

برسیم سر اصل مطلب. خبر اول این که دقیقا یک ماه پیش، یعنی ۵ مرداد ۱۳۸۹، با مریم نجفیان فخرایی ازدواج کردم. ما در دوره‌ی کارشناسی هم دوره‌ای بودیم و هر دو لیسانس فیزیکمون رو از دانشگاه آزاد قم گرفتیم. همین امروز هم یک صفحه‌ی فیس‌بوک مشترک درست کردم. خبر دوم این که امروز نتیجه‌ی نهایی کنکور ارشد اومد. من دانشگاه بین‌المللی قزوین (روزانه)، در گرایش مورد علاقه‌ام (اخترفیریک – فیزیک محض) قبول شدم. رتبه‌ام ۱۰۴۶ و این انتخاب دومم بود. چون قصد دارم ساکن کرج بشم انتخاب اولم تربیت معلم کرج، دوم قزوین، سوم قم، چهارم زنجان، …، و انتخاب صدمم بیرجند (!) بود. به زودی یک پست درباره‌ی کل موضوع خواندن برای ارشد فیزیک و انتخاب رشته می‌نویسم. خانم امسال آزاد کرج، رشته‌ی کشاورزی، شرکت کرد که امیدوارم قبول بشه. خدا رو شکر، برای کنکور لیسانسش این علاقه رو ملاک انتخاب رشته‌اش قرار نداد!

سلام. اول این که متفاوت‌ترین خبری که تا حالا کسی توی وبلاگ من درباره‌ی خودم خونده تو راهه. البته شاید برای هیجان‌انگیزتر شدن به این زودی‌ها فاش نکنمش. این خبر رو تو بخش نظرهای مهدی عباسیان مطلق اعلام خواهم کرد. (تصحیح ۵ شهریور ۸۹: خبر رو به جای بخش نظرهای مهدی عباسیان مطلق، اینجا نوشتم)

اما موضوع این پست؛ این پست ویژه‌ی دانشجوهای دوره‌ی کارشناسی دانشگاه آزاد قم،‌ ورودی‌های ۱۳۸۳ و ۱۳۸۴ است. من خودم ورودی ۸۴ -ام اما چون خیلی از کلاس‌ها رو با بچه‌های ۸۳ مشترک داشتم اونا رو هم به این اتاق دعوت می‌کنم. نکته‌ی دوم این که از خیلی وقت پیش به فکر نوشتن چنین پستی بودم تا این که نظر سروش جهانگیری از بچه‌های ۸۳ در همون پست مهدی عباسیان مطلق موجب شد دیگه معطلش نکنم.

تا کنون چند تا از هم‌دوره‌ای‌ها وبلاگ من رو پیدا کرده‌اند: محمدجواد رضوان نیا، سروش جهانگیری، خانم یزدی نژاد، مهدی (که نام خانوادگیش رو ننوشته بود و دیگه هم سر نزد که بشناسمش). اگه هم‌دوره‌ای‌هایی که به وبلاگم سر می‌زنند نشانی این پست رو به هم‌دوره‌ای‌های دیگه‌ای که با اون‌ها در ارتباط هستند بدند پاتوق خوبی برامون می‌شه و می‌تونیم خاطره‌های اون زمان‌ها رو مرور کنیم.