دیگر این جمله که«نوروز در مرزهای تمدن ایران (از هند تا یونان) نمی‌گنجد و یک جشن جهانی است» به واقعیت تبدیل شده است و کمتر جایی در جهان زمینی وجود دارد که با این جشن بیگانه باشد. به جرات می‌توان گفت که نوروز طبیعی‌ترین و ماندگار‌ترین جشن در میان آدمیان است. جشنی که تاخت و تاز سکندر و تازی و مغول نه تنها خللی در انجام آن نتوانست ایجاد کند که خود نیز از زیبایی آن در شگفت ماند. آن بیگانگان که این مردم را خاشاکی می‌دانستند که با بادی سبک از میان می‌رود، تارهای پیوند نوروز، یلدا، مهرگان، گرامیداشت  پیران و زنان، گرامیداشت خاک و آب و طبیعت به عنوان میزبانان آدمی،‌ آزادمنشی و آزاداندیشی و البته آزادی مردم‌زادگان، و مهم‌ترینشان باور به برابری آدمیان چه زن چه مرد چه کوچک چه بزرگ چه سپید و چه سیاه را ندیدند.

هفت سین

این ویژگی‌های ایرانیان ، ‌چه شاه و چه مردم کوچه و بازار، غربیان امروز را که خود را درفش‌دار این باورها می‌دانند در شگفت فرو برده است.غربیانی که خود را بازماندگان روم و یونانی می‌دانند که مردم‌سالاری یا به گفته‌ی خودشان دموکراسی را تنها برای بزرگان و سرمایه‌داران می‌دانستند. برده‌داری و شهروند درجه دو دانستن زنان در نظرشان زیبا جلوه می‌کرد.

به هر حال، از این که به فرهنگ و تمدنی تعلق دارم که چنین میراث گرانبهایی را برای نوع بشر بر جای نهاده به خود می‌بالم. باشد که هم در پاسداری از این میراث گرانبها و هم در پربارسازی آن از هیچ کوششی فروگذار نکنیم.

می‌خوام خیلی روشن بگم: ۵۰ درصد این «بدبختی» از کم‌کاری من و تو است و ۵۰ درصد دیگر از کم‌کاری حکومت جاری ایران و دیگر کشورهای فارسی‌زبان. شاید هم باید نفت رو نفرین کرد. ریشه‌یابی این کم‌کاری‌ها خیلی آسون نیست و باید ژرف‌تر بررسی کرد.
توی هر رشته‌ و زمینه‌ای که فعالیت می‌کنیم باید باور داشته باشیم که پیشرفت هر کسی در هر زمینه نه تنها برای خود او که برای خود آن زمینه، برای دیگر فعالان آن زمینه، برای آیندگان آن شخص، و برای طیف گسترده‌ای از مردم پیشرفت را به ارمغان خواهد آورد.
یک نکته که بسیاری از مردم بسیار دیر آن را درمی‌یابند «علاقه» به رشته‌ای است که می‌خواهند در آن فعالیت کنند. جای افسوس و دریغ است که در دوران دبیرستان به دانش‌آموزان گفته می‌شود کدام‌یک از این فاکتورها برایت مهم‌تر است: «دانشگاه، هزینه‌ی تحصیل در دانشگاه، شهر، علاقه به رشته‌ی تحصیلی، بازار کار رشته‌ی تحصیلی، و …» تا رشته را برایت انتخاب کنیم!
نتیجه: زمینه‌ای که می‌خواهید توی اون فعالیت کنید را متناسب با علاقه‌تون (و در مرتبه‌ی دوم متناسب با بازار کار) برگزینید تا هم تضمین‌کننده‌ی موفقیت خودتون باشه و هم پیشرفت و پایداری فرهنگی را که به اون وابسته هستید تضمین کنه.

پانوشت ۱: در آینده نوشته‌ای در مورد «فرهنگ و تمدن، یک میراث بشری» همین‌جا می‌نویسم. همین اندازه بگم که از نظر من زبان مردمان هر «فرهنگ و تمدن» یکی از اصلی‌ترین ستون‌های آن فرهنگ و تمدن است.

پانوشت ۲: این نوشته از اون نوشته‌های فلسفی شد که از یه جایی شروع می‌کنند و آن‌قدر از نتیجه‌گیری‌ها نتیجه می‌گیرند و بحث رو وصله و پینه می‌کنند تا حرف آخر رو بزنند و به نوعی «لقمه رو دور سرشون می‌گردوند»؛ منظور من از این نوشته‌ی بی سر و ته این بود (بیان ریاضیاتی):
موفقیت در زمینه‌ای که فعالیت می‌کنی = پیشرفت خودت + وابستگان + زبان + همون رشته = پویایی و پیشرفت تمدن و فرهنگی که به اون وابسته هستی – (وابستگی به بیگانه)×۲٫

~ به عنوان یک کارشناس فیزیک، ارادتمند بر و بچه‌های ریاضی هم هستیم.