روزنوشت‌های خورشیدوش

آغاز به خواندن برای کنکور کارشناسی ارشد

Mon, 15 Sep 2008 15:53:35 -0600

آخیش راحت شدم. من به شدت از کارهای زمان‌بر و کم‌نتیجه بدم می‌یاد. حالا هم از یک رشته از این کارها رها شده‌ام. افزون بر این کارهای فرسایشی (!) چند تا کار پژوهشی هم داشتم که اون‌ها رو هم به انجام رسوندم.

شاید الان کمی دیر باشه و رقیبان اصلی کنکور ارشد اسب‌هاشون رو به جنبش درآورده باشند. من هم سه‌چهار ماه پیش اسبم رو زین کردم ولی فرصت راه انداختنش دست نداد و تا حالا توی طویله منتظره. امشب آوردمش بیرون و یه‌کمی توی حیاط چرخوندمش و فردا راه می‌افتم.

عروسک تو هستم، این افتخار منه

Fri, 05 Sep 2008 04:56:52 -0600

مثل یک عروسکِ بی‌اختیار نخ رو به هر سو کشیدی به همان سمت رفتم، من رو به این سمت نکش؛ نخم پاره می‌شه و دیگه به درد نمی‌خورم. من را از خودت نران.

انجمن آموزگاران زبان و ادبیات فارسی قم - 8 شهریور 1387 / چهار

Wed, 03 Sep 2008 17:23:52 -0600

به دلیل مشغله‌ی بیش از اندازه‌ی این چند روز نشست این هفته رو خیلی خلاصه می‌نویسم.

یه‌کمی دفترچه خطره‌ای‌تر

Wed, 03 Sep 2008 16:27:08 -0600

دیگه می‌خوام ایجا بیشتر به شیوه‌ی دفترچه خاطره‌ای بنویسم. یعنی رخدادهایی رو که شاید ییشتر برای خودم خوندنی‌یه. یه‌جورایی می‌خوام ساده‌تر و بی‌چارچوب‌تر بنویسم.

انجمن آموزگاران زبان و ادبیات فارسی قم - 25 مرداد 1387 / چهار

Mon, 18 Aug 2008 17:08:08 -0600

پایان این هفته آزمون‌های پایان‌ترم تابستان هست که البته تنها جامد1 رو باید خوند و بلورشناسی چندان سخت نیست. از این رو امروز خیلی درباره‌ی نشست این هفته نمی‌نویسم و تنها به گفتن نکته‌های مهم‌تر بسنده می‌کنم.

انجمن آموزگاران زبان و ادبیات فارسی قم - 18 مرداد 1387 / سه

Sun, 10 Aug 2008 17:22:15 -0600

پس از گذشت سه ماه و نیم که نتونستم در نشست‌های انجمن حاظر باشم، که دلیلش هم آزمون‌های پایان‌ترم و سپس درگذشت پدرم بود، از این هفته شرکت دوبار در نشست‌ها رو در دستور کار خودم دارم.

در این مدت «جایگاه زن در مثنوی معنوی» به پایان رسیده بود. پس از پایان آن «نخستین گلگشت در شعر معاصر / نقد، بررسی، وتحلیل حجم سبز (دفتر هفتم از هشت کتاب سهراب سپهری)» را آغاز کرده‌اند. از دیوان حافظ هم تا غزل 33 (خلوت‌گزیده را به تماشا چه حاجت است؟) پیش رفته بودند و این هفته غزل 34 (رواق منظر من آشیانه‌ی توست) خوانده و بررسی شد.

این جهان نه جای خوشی است

Wed, 06 Aug 2008 18:30:32 -0600

سه ماه و ده روز هست که چیزی اینجا ننوشته‌ام. الان هم دل و دماغ نوشتن ندارم. البته چند روزی هست که دوباره اومدم سراغ رایانه‌ام ولی هر بار که خواستم چیزی اینجا بنویسم بی‌خیالش شدم. اصلا انگار نمی‌خواستم چیزهایی رو که می‌خوام بنویسم باور کنم. ولی انگار چیزهایی رو که در مسیر زمان رخ می‌دهند باید باور کرد.

انجمن آموزگاران زبان و ادبیات فارسی قم - 6 اردیبهشت 1387 / دو

Fri, 25 Apr 2008 18:56:17 -0600

هفته‌ی گذشته که نتونستم در نشست انجمن حاضر بشم خواندن «قصه‌ی اعرابی درویش و ماجرای زن او به سبب قلت و درویشی» از مثنوی آغاز شد و این هفته دنباله‌ی آن را پی گرفتیم. این داستان کمی بلند است و چکیده‌ی روشن‌سازی همه‌ی آن (توسط استاد احمد عزتی‌پرور) را در دو یا سه هفته‌ی آینده برایتان خواهم نوشت.

امروز یک رباعی از مهرانگیز منوچهریان و چند حکایت که استاد عزتی‌پرور در گوشه و کنار بررسی حکایت مثنوی امروز عنوان کردند را برایتان می‌نویسم. راستی تا یادم نرفته، امروز دو تا دفترچه‌ی دیگر با عنوان‌های «جستاری در وحدت وجود» و «کوش‌نامه‌ی ایرانشان» به قلم استاد عزتی‌پرور دریافت کردیم که دومی یه‌چیزی تو مایه‌های شاهنامه است و نویسنده‌ی اون ایرانشان است.

سربازهایی که مایل باشند می‌توانند خدمت خود را در نانوایی سپری کنند.

Tue, 22 Apr 2008 22:20:59 -0600

ای داد ای هوار یکی بیاد به درد ما جوانان رسیدگی کنه. آخه بیخودی بیخودی میاند پسرها را به زور می‌برند سربازی که چی بشه؟ که سرمایه‌ی کشور رو هدر بدند؟ (سرمایه: نیروی جوان، هزینه‌های نگهداری سربازها، دو سال زندگی یک دانشجو، یک هنرمند، یک ...)

دیگه گذشت اون زمون که توانایی نظامی یک کشور رو شمار سربازهای اون تشکیل می‌داد. امروزه باید ابزارهای نظامی پیشرفته رو به کار برد و در کنارش یک ارتش ورزیده و کارآمد داشت که لزوما میلیونی هم نیست. خودم کسی رو سراغ دارم که سه ماه رفت آموزشی و سپس چندین ماه رفت بیگاری (آبدارچی یک سازمان در پیت شد) تا سربازیش به پایان رسید. من گمان نمی‌کنم که چنین کسی بتونه پیش از مردن خودش در جنگ حرکت مثبتی برای پیروزی انجام بده!

چرا و چگونه این گنجشک دار زده شده است؟

Tue, 22 Apr 2008 21:27:53 -0600

چیزی که الان می‌خوام مطرحش کنم حسابی ذهنم رو مشغول کرده! همین طور که در تصویر زیر می‌بینید این گنجشک دار زده شده است. در واقع،سر دیگر نخی که گردن این گنجشک به آن آویخته شده، درون آن سوراخ سیاه‌رنگ بالای تصویر جای دارد. من خودم دو تا دلیل رو برای این رخداد می‌تونم تصور کنم: یکی این که یک بچه‌ی وروجک چنین کاری رو انجام داده، دیگری این که اون سوراخ لونه‌ی این گنجشک بوده و او نخ‌ها رو هم برای لونه‌اش آورده ولی یک بار که می‌خواسته بیاد بیرون اون نخ به گردنش گیر کرده.

تبدیل رودخانه‌ی قم (که به پرآبی مشهور بود) به پارکینگی برای خودروها

Tue, 22 Apr 2008 03:15:54 -0600

می‌گند همه چیز قدیمیش خوبه: یخچال، خودکارهای بیک، کاغذهای A4، دیسک‌های سخت، ساعت‌ها و البته رودخانه‌ی قم. به سال من که قد نمی‌ده ولی اونایی که 30 یا 40 سال پیش رو یادشونه از طغیان‌های پیاپی و لبریز شدن آب رودخانه‌ی قم چه داستان‌ها که تعریف نمی‌کنند. من که این لبریز شدن‌ها رو یادم نیست ولی یادمه که خواب می‌دیدم آب رودخانه‌ی قم مثل قدیما اومده بالا! (شاید آرزوی دیدن این صحنه رو داشته‌ام که خدا رو شکر دست‌کم توی خواب دیدمش!)

چند روز پیش که داشتم از روی یکی از پل‌های رودخانه‌ی قم رد می‌شدم این عکس رو گرفتم:

قاجارها، بی‌لیاقت‌ترین فرمانروایان بر ایران در سخت‌ترین دور‌ه‌ی تاریخی ایران

Mon, 21 Apr 2008 02:33:21 -0600

در کل، می‌توان روزگار قاجار را از پردردترین و سیاه‌ترین روزگاران ایرانیان دانست. در این روزگار خبری از فرمانروایان بلنداندیش و توانا نیست، هر چند وجود وزیران ایرانی هشیار و توانایی هم‌چون امیرکبیر تا اندازه‌ای از وخامت اوضاع آن روزگار کاست.

مسیر حرکت الکترون‌ها در لامپ الکترونی

Thu, 17 Apr 2008 04:46:41 -0600

یکی از آزمایش‌های فیزیک جدید «اندازه‌گیری دقیق e/m در میدان مغناطیسی یکنواخت» است. از ریزه‌کاری‌ها می‌گذرم و تنها به توضیح این تصویر می‌پردازم.

آزمایشگاه فیزیک جدید رو ترم چهارم داشتم. یکی از آزمایش‌های جالبش همین آزمایش بود. دلیل جالب بودنش هم مهار کردن حرکت الکترون‌ها با به‌کارگیری میدان مغناطیسی‌یه. در این تصویر، یک لامپ که با گاز آرگون، با فشار یک‌صدم یا یک‌هزارم میلی‌متر جیوه، پر شده وجود داره (لامپ شیشه‌ای دیده نمی‌شه). الکترون‌ها رو با میدان مغناطیسی هدایت می‌کنیم. دلیل دیده شدن مسیر حرکت الکترون‌ها برانگیخته شدن مولکول‌های گاز آرگون است. دایره‌ی روشن مسیر حرکت الکترون‌ها است.

ای کاش من هم با او می‌مردم

Thu, 17 Apr 2008 04:02:31 -0600

تا کسی رو که برامون ارزشمند هست از دست ندیم قدرش رو نمی‌دونیم. یه جورایی این فرهنگ (و به نوعی فرهنگ نادرست) در جامعه‌ی ما جا افتاده که یکی که مرد تازه بفهمیم یه همچین کسی هم در زندگی ما نقش داشته. همیشه مایه‌ی تاسفم بوده و هست که کسی رو که پنج شش سال ندیده‌ایم، وقتی مرد، می‌ریم خاکش کنیم. شاید بشه گفت مرده‌ها برامون بیشتر از زنده‌ها ارزش دارند.

شور دانش‌آموزانی دبستانی قم برای خوش‌آمدگویی به رییس جمهور

Wed, 16 Apr 2008 09:20:36 -0600

دانش‌آموزان دبستانی که به نظر، کاملا، داوطلبانه (!) دبستان را تعطیل کرده‌اند و برای خوش‌آمدگویی به آقای احمدی‌نژاد، رییس جمهور، به سوی میدان جهاد قم در حال راهپیمایی هستند.

این تصویر رو یک ساعت پیش (ساعت 9 - چهارشنبه 28 فروردین 1387) در نزدیکی میدان شاهزاده سیدعلی (به قول ما قمی‌ها «شاستَلی») گرفتم:

برای بزرگ‌تر دیدن تصویر، اینجا را کلیک کنید.