روزنوشت‌های خورشیدوش

بسیاری از کلیدواژه‌هایی که کاربران اینترنت به واسطه‌ی اون‌ها از موتورهای جستجو به وب‌سایت یا وبلاگ من راهنمایی می‌شند دارای مضمون «کاربرد فیزیک در زندگی روزمره» هستند. من تا کنون مقاله یا روزنوشتی با این مضمون ننوشته بودم و با توجه به این که کسان بسیاری در پی چنین نوشتاری هستند این نوشتار رو آماده کردم.
واژه‌ی فیزیک یک واژه‌ی یونانی به معنای «طبیعت» است و امروزه در معنای «طبیعت‌شناسی» به کار می‌رود. هر چیزی که پیرامون خود می‌بینید، حتی چیزهایی که به نظرتان مصنوعی (ساخت بشر) هستند، به نوعی بخشی از طبیعت به شمار می‌آیند. پس اگر بتوان طبیعت را شناخت (فیزیک)، می‌توان ارتباط بهتری هم با این دست‌ساخته‌های بشری (ابزارهای زندگی روزمره) برقرار کرد…

(…)

برای درصد بزرگی از مردم همه‌ی این واژگان در یک معنا هستند: اخترشناسی، نجوم، ستاره‌شناسی، اخترفیزیک، کیهان‌شناسی، و کیهان‌شناسی فیزیکی؛ و اون معنا اینه: نگاه کردن به ستاره‌ها و گفتن این که کدومشون کجای آسمون هستند یا این که خورگرفت و مه‌گرفت چه‌زمانی رخ می‌ده.
برای روشن شدن موضوع، به بیان معنای هر یک از این واژگان (در واقع رشته‌ها و زمینه‌ها) می‌پردازم:
(…)

جذاب‌ترین موضوع فیزیکی برای من موضوع «زمان» است. اگر انسان روزی بتواند زمان را بفهمد آن روز روزی است که می‌توان گفت بخش کوچکی از دین خود نسبت به خدا را ادا کرده است.
البته باید اعتراف کرد که موضوع زمان بدون حل چنیدن چیستان دیگر امکان‌پذیر نیست. یه‌جورایی چند چیستان تودرتو وجود دارند که حل یکی از اونا بدون در نظر گرفتن اونای دیگه نشدنی است.
برای نمونه ما هنوز درباره‌ی چگونگی آغاز آفرینش دچار ابهام‌هایی بسیار بزرگ هستیم. جالبه بدونید دانشمان تا کسر بسیار کوچکی از ثانیه (خیلی خیلی کوچک‌تر از ۰٫۰۰۱ ثانیه) از آغاز آفرینش، بر پایه‌ی نظریه‌ی مهبانگ (انفجار بزرگ)، پیش رفته است. این زمان باقیمانده تا آغاز آفرینش می‌تواند بسیار متفاوت با پیش‌بینی فیزیکدانان باشد. دو الگوی پررنگ‌تر این دو هستند:
(…)

به نظرتون اصطکاک (به تعبیری: مقاومت در برابر حرکت جسم توسط محیط یا جسم دیگر) خوبه یا بده؟
اصطکاک بیشتر مشکلی برای بیشتر سرعت گرفتن وسیله‌های متحرک مانند خودرو، توپ فوتبال، و … است. از سوی دیگه هر چیزی که روی زمین می‌کشید یا هل می‌دهید هم به دلیل وجود اصطکاک انرژی بیشتری از شما می‌گیره. به همین دلیله که خیلی وقتا آرزو می‌کنید که ای کاش اصطکاک نبود.
فرض می‌کنیم که این آرزوی شما براورده شده و شما می‌خواهید دوان‌دوان این خبر خوش رو به دوستتون برسونید:
صحنه‌ی اول:
از جاتون که پا شدید اولین گام رو که برمی‌دارید فورا به زمین می‌خورید.
صحنه‌ی دوم:
از من می‌پرسید که در این شرایط چه‌کار کنم. منم خودرو با موتور جت رو به شما پیشنهاد می‌کنم (البته خودروی جتی که هر چهار طرفش موتور داشته باشه و موتورهاش هم توانایی تغییر زاویه داشته باشند). سوار بر خودروی جت به سوی خونه‌ی دوستتون در حرکت هستید که ناگهان باران شروع به باریدن می‌کند.
صحنه‌ی سوم:
پزشکی قانونی علت مرگ شما رو سوراخ شدن جمجمه و به تبع اون مغزتون توسط قطره‌های باران تشخیص می‌دهد.
صحنه‌ی چهارم:
هنگامی که دارند شما رو توی اتاقک‌های باریک سردخونه می‌ذارند از خواب می‌پرید.

با توضیح هر یک از این چهار صحنه پی به ارزش اصطکاک خواهید برد:
(…)