کورش شاه:
۱- خودت را بشناس، آنگاه شاهد سعادت در آغوشت خواهد بود.
۲- ای فرزند، نخستین اندرزم به تو این است که راستگو باشی تا لااقل از آن‌چه مستوجب شده در امان باشی و مطمئن باش که دروغ‌پردازی مانع رواج همدردی بین افراد بشر است.
۳- شما باید ناظر رفتار من و مراقب باشید که آیا تکالیف خود را به‌درستی انجام می‌دهم یا نه.
۴- هرگاه کسی خود واجد مزایا و فضائل نباشد، حق ریاست بر دیگران را ندارد.
۵- حرمت قانون را بر خود واجب شمارید و خصایل و سنن قدیمی را گرامی بدارید.

۶- اشخاص از راه نفاق و دشمنی به حضیض ذلت فرو افتاده‌اند و چه بسا سلطنت‌ها و خاندان‌ها که به علت ظلم و ستم یا به سبب کینه‌توزی و دشمنی محو و نابود شده‌اند.
۷- اما یاران نیک با جور و ستم به دست نمی‌آیند بلکه به یاری اعمال نیک و پسندیده می‌توان آنها را به دست آورد.
۸- مگر ندیده‌اید کسانی که دست خود را به خون هم‌نوع خود آلوده‌اند چگونه در تمام عمر تحت استیلای وحشت و انتقام روح مقتول آنی راحت ندارند؟

داریوش شاه:
۱- پسند من نیست که کسی به کسی بدی کند.
۲- آنچه کسی از کس دیگر می‌گوید مرا قانع نمی‌کند، مگر بر حسب دستور نیک شهادت درستی بیاورد.
۳- آنچه مرا خشمگین می‌کند از آن خودداری می‌کنم و بر تندی‌های خود مسلط هستم.
۴- تو که از این پس شاه خواهی بود خود را قویا از دروغ بپا.
۵- این کشور را اهورامزدا از دشمن، از خشکسالی، از دروغ محفوظ دارد. به این کشور نیاید نه دشمن، نه خشکسالی، نه دروغ!

در کل، می‌توان روزگار قاجار را از پردردترین و سیاه‌ترین روزگاران ایرانیان دانست. در این روزگار خبری از فرمانروایان بلنداندیش و توانا نیست، هر چند وجود وزیران ایرانی هشیار و توانایی هم‌چون امیرکبیر تا اندازه‌ای از وخامت اوضاع آن روزگار کاست.

مشاهده تصویر

با اجازه‌تون من هم یکی از این هزاران هزار ایرانی بودم و از اون‌جایی که رهبر بزرگ، لگوماهی، فرمودند: «این تازه آغاز کار ماست. باید با هنر به جنگ هنر بریم. با گردآوری امضا و اعتراض ره به جایی نخواهیم برد.
هر کس می‌تونه هنری رو به نمایش بذاره اثرش رو بفرسته.» من هم دست به کار شدم. با اون یکمی کار گرافیکی که می‌تونستم انجام بدم تصویر بالا رو درست کردم. البته چون خیلی خوب از کار در نیومد (و یا به هر دلیل دیگه‌ای که رهبرمون تشخیص فرمودند (شرمنده‌ام که جلوی ارادتم رو نمی‌تونم بگیرم و یه کمی ناجور دارم می‌نویسم) ) این تصویر به فهرست نگارخانه افزوده نشد. ولی چون به شدت به مفهومی که در این تصویر اون رو بیان کرده‌ام باور دارم، از بایگانی رایانه‌ام درش آوردم.

درباره‌ی این نگاره و این که منظورم چی بوده هیچی نمی‌گم چون کاملا رسا و روشن هست.