روزنوشت‌های مهدی عباسیان مطلق

سلام.

امروز پس از مدتها یک گام به جلوی دیگه برای وبسایتم برداشتم: یک انجمن گفتگو با موضوع فیزیک به نشانی انجمن فیزیک خورشیدوش راه انداختم. راه اندازیش چند روزی ازم وقت گرفت اما ارزشش رو داشت.

با توجه به این که محوریت کل وبسایتم رو رشته فیزیک قرار داده ام، نبود یک انجمن گفتگوی فیزیکی خلاء بزرگی به حساب می اومد. برای شروع هم چند تا پست آموزشی در آن قرار دادم. امیدوارم مفید باشه.

شاید عجیب به نظر بیاد که تا به امروز که تقریبا ۳ ترم از تحصیل کارشناسی ارشدم گذشته چیزی درباره تحصیلم در این مقطع ننوشتم. خوب «اوضاع مطلوب نبود» و حوصله نوشتن درباره این چیزهای نامطلوب، حداقل در این بازه زمانی، رو نداشتم. البته در کل الان اوضاع رو به راهه.

بگذریم؛ موضوع پایان نامه ام تصویب شد: بررسی رفتار آشکارساز سوسوزن پرتوهای کیهانی به کمک روش مونت کارلو. استاد راهنمایم جناب آقای دکتر داود پورمحمد از دانشگاه خودمون (بین الملل قزوین) و استاد مشاورم جناب آقای دکتر شهیار سرآمد از دانشگاه امیرکبیر.

اساس کارم شبیه سازی آشکارسازی است که توسط دکتر بهمن آبادی از دانشگاه صنعتی شریف برای یک سری آزمایش به کار گرفته شده است. برای این کار ۲ راه در پیش رو داشتم: یکی برنامه نویسی مستقیم با یک زبان برنامه نویسی و دیگری استفاده از کدهایی مانند MCNP یا Fluka و … .
بنا به دلایلی که خیلی هم مفصله دومی را انتخاب کردم و کد (که نه! به نظر من زبان برنامه نویسی غول آسای) Geant4 (بخوانید جیانت چهار) را انتخاب کردم. این زبان برنامه نویسی بر اساس زبان برنامه نویسی ++C (بخوانید سی پلاس پلاس) و توسط سرن سوئیس تولید شده است. عنوان کامل این زبان برنامه نویسی Geant4 object-oriented detector simulation toolkit است؛ و با توجه به تعریفی که   Persian Computer Encyclopedia در دیکشنری بابیلون برای toolkit ارائه داده است: «بسته نرم افزارى که به شخص امکان توسعه کاربردهاى خاص خود را بسیار ساده تر از حالتى که شخصا تمام یک برنامه را مى نویسد فراهم مى آورد»،  بهترین عنوان برای آن «تولکیت» است. و به نظر من هم این نام بهترین عنوان برای Geant4 است و البته این را هم در نظر بگیرید که اساس کار که همان «شبیه سازی آشکارسازها» است همچنان بسیار بسیار سخت است! در آینده توضیحات مفصل تری درباره این تولکیت خواهم نوشت.

بعد از ۶ ماه مطالعه منابع گوناگون و کار بر روی مثال ها به خودم جرات دادم و یک برنامه با جیانت۴ نوشتم که کاملا دست و پا شکسته و مثل باخت ۱۷ بر صفر مالدیو در برابر ایران بود! امیدوارم هر چه زودتر اختلاف رو کم کنم و در نهایت ۱ بر صفر از جیانت۴ ببرم!

سوهان نوعی شیرینی ایرانی است که نخستین بار در شهر قم تولید شده و سوغات این شهر به شمار می آید. مواد تشکیل دهنده آن آب، آرد سبوس‌دار، جوانه گندم، شکر، روغن، زرده تخم مرغ، هل، زعفران و مغز پسته است. سه نوع معروف سوهان گل، لقمه، و سکه است.

کیفیت سوهان ارتباط مستقیم با کیفیت مواد سازنده آن دارد. حتی پسته که نوعی مکمل برای خود شیرینی است در مزه آن تاثیر اساسی دارد. گذشته از این درصد هر یک از مواد اولیه نیز تاثیر مستقیم در کیفیت محصول نهایی دارد.

تازه بودن محصول نهایی فاکتور بسیار مهمی است. به هیچ وجه حتی فکر خوردن سوهانی را که بیش از یک هفته از تولید آن گذشته است به ذهن خود راه ندهید. البته ماندگاری سوهان زیاد است اما افت کیفیت آن پس از یک هفته بسیار شدید خواهد بود.

مراکز بیشمار تولید و فروش سوهان در شهر قم و حتی شهرهای دیگر ایران وجود دارد. اما بی برو برگرد تنها چند مرکز تولید سوهان وجود دارد که بهترین کیفیت را ارائه می دهند. برای این که تبلیغ نشه نامی از اون ها نمی برم. فقط این را بدانید که هر جای شهر که دیدید نوشته «سوهان اصل …» یا «سوهان صادراتی …» و از این جور تبلیغات فکر نکنید خبریه! یه راهنمایی: سوهان فروشی ها و سوهان پزی های متوسط به بالا در مسیر میدان آزادگان به میدان شهرداری و بعد از آن، نرسیده به میدان بعدی، قرار دارند (میدان آزادگان فاصله کمی از میدان ۷۲ تن، که ورودی شهر قم است، دارد).

سوهان

جدا از مزه، سریع آب شدن سوهان در دهان، برای تشخیص مرغوبیت آن مفید خواهد بود.

سوهان با توجه به مواد به کار رفته در آن اغلب به دندان ها می چسبد، یا بهتر بگویم لای دندان ها می ماند؛ برای رفع آن می توانید پس از خوردن سوهان مقداری گز میل کنید تا سوهان به جا مانده فوری از روی دندان هایتان رفع شود. به تازگی تولید نوعی سوهان در میان سوهان پز ها باب شده است که مقداری گز در میان سوهان جای می دهند که در رفع مستقیم سوهان از لای دندان ها کمک می کند.

منبع ها: تجربیات خودم + نظر تعداد زیادی از مردم قم + کمی هم ویکی پدیا

سلام.

شهادت امام حسین (ع) رو به شما تسلیت می گم. مراسم عاشورا و تاسوعا در قم با شور و حرارت ویژه ای برگزار شد و خیلی چیزا رو می شد از چهره بعضی از عزادارها فهمید. بعضی چیزها رو هم نمی شه گفت؛ که دلیل اون چیزا مردمی بودن این مراسم هست. نه که من نخوام بگم، هر کسی توی این روزها بیاد بیرون حتی اگر بی دقت هم باشه کم کم دستش می آد.

این تصویر رو هم امشب در شام غریبانی که مسجد جوادالائمه باجک (نوزده دی) ترتیب داده بود گرفتم. بچه های کوچیک فانوس هایی رو دست در دست هم گرفته بودند و در جلوی دسته عزاداری به طرف حرم حضرت معصومه (س) حرکت می کردند که صحنه بسیار زیبایی رو پدید آورده بود.

شام غریبان (محرم ۱۳۹۰ - مسجد جوادالائمه باجک قم)