روزنوشت‌های مهدی عباسیان مطلق

سلام.
دیروز، جمعه ۲۰ آذر ۸۸، جشن دانش آموختگی دانشگاه آزاد قم برای ورودی های ۸۴ بود.
در کل، جمعیت پسرهای دانش آموخته به زور به یک دهم دخترهای دانش آموخته می رسید؛ دلیل هاش رو خودتون می دونید. نقطه ی اوج این افتضاح برای رشته ی فیزیک رخ داد و من تنها نماینده ی فیزیکی های مذکر بودم.
در کل، جشن خوبی بود (البته نسبت به جشن های دانش آموختگی درون مرزی!). چند تا بازیگر و یک خواننده و یک شعبده باز و یه کسی تو مایه های آنتونی رابینز رو دعوت کرده بودند.
دو تا مجری مراسم رو می گردوندند و چپ و راست سوتی رد می کردند. یکی از سوتی هاشون این بود که برای یک قرعه کشی ۳۰ تا بچه ی ۳ تا ۸ ساله رو آورده بودند که از میان شماره های ۱ تا ۴۲۰ انتخاب کنند. بیشتر بچه ها تنها از ۱ تا ۱۰ رو بلد بودند! یکی شون هم که تا هزار بلد بود وقتی ازش خواست بین ۲۰۰ تا ۳۰۰ یه شماره رو انتخاب کنه گفت ۱۲۰! وقتی دیدند این کار از عهده ی بچه ها برنمیاد فرستادنشون برند ولی یک دختر ۳ ساله نمی خواست بره پایین و مجری هم گفت باشه بمون. وسطای مراسم که موسیقی گذاشتند دختره شروع کرد به رقصیدن؛ تا مجری اونو دید بلندش کرد و بردش بیرون از صحنه.
موضوع خنده دار دیگه لباس های دانش آموختگی بود که از دانشگاه آزاد واحد تاکستان قرض کرده بودند؛ روی نواری که جلوی لباس آویزان می شه نوشته بود «دانشگاه آزاد اسلامی تاکستان» و به دانشجوها می گفتند نوار رو بچرخونند تا این نوشته پیدا نباشه.
آخرای مراسم که خواننده دوباره شروع کرد به خوندن، با توجه به جو حاکم و برخلاف انتظار، دانشجوها سالن رو شلوغ کردند. پارسال که به دعوت دوستم برای جشن دانش آموختگیش شرکت کردم از این خبرا نبود.