روزنوشت‌های خورشیدوش

چند دقیقه‌ی پیش این نتیجه به دست آمد.

بازی گروهی‌ای که به اون اشاره کرده بودم نتیجه داد و آلمان پیروز شد. درخشش نوی‌یر دروازبان آلمان نشان داد که شایستگی جانشینی بزرگان پیش از خود، که آخرینشان الیور کان بود، را دارد و مولر شایستگی شماره‌ی ۱۳ گرد مولر و بالاک را.

باید دید نتیجه‌ی بازی آرژانتین – مکزیک چه خواهد شد. دلم می‌خواد آرژانتین ببره اما یه حسی بهم می‌گه نمی‌تونه! ببینیم این حس درست کار می‌کنه یا نه.

و اما می‌رسیم به گلی که کمک‌داور به اشتباه اون رو برای انگلستان مردود اعلام کرد. انگلستان باید یه روزی تاوان اون گل نزده‌ای که داور  در فینال سال ۱۹۶۶ در برابر آلمان به اشتباه برایش اعلام کرد رو می‌داد. خنده‌داره که چند سال پیش بازیکنان این تیم رفتند سر خاک اون کمک‌داوری که اون گل نزده رو براشون گل گرفته و براش فاتحه خوندند!

ادامه این مطلب را بخوانید »

سلام.

مرحله‌ی گروهی به پایان رسید و نام‌های بزرگی حذف شدند. بی مقدمه سراغ بازی هیجان‌انگیز آلمان و انگلستان می‌رم. کم‌تر فوتبال‌دوستی پیدا می‌شه که از دیدن «مسابقه‌ی فوتبال آلمان و انگلستان» لذت نبره، چه در سطح باشگاهی و چه در سطح ملی. تا ۱۴ ساعت دیگه این رخداد جالب تکرار خواهد شد؛ پس کمربندهاتون رو ببندید!

فردا هم یک پست ویژه برای این بازی خواهم نوشت. در اینجا جدول پایانی مرحله‌ی گروهی رو قرار می‌دم که منبعش سایت فوتبال ۳ است.

ادامه این مطلب را بخوانید »

آلمان با پیروزی دیشب بر غنا مسیر دشوار انگلستان – آرژانتین (یا مکزیک) را به جای مسیر آسان آمریکا – اروگوئه ( یا کره جنوبی) را برگزید. از یک جهت من با این مسیر موافق‌تر هستم! انگلستان و آرژانتین  نسبت به تیم‌های دیگر قابل پیش‌بینی‌تر هستند و گذشته از این، انسجام تیمی خوبی ندارند؛ در واقع بازی آلمان با آنها برخورد بازی تیمی و درخشش مهره‌ها است.

گل مسوت اوزیل هم زیبایی‌های ویژه‌ی خود را داشت و شاید یکی از سه گل برتر جام شود.

گل مسوت اوزیل به غنا - تصویر از in.reuters.com

سلام.
جام جهانی شروع شده و خیلی‌ها هم جوّگیر شده‌اند!
اول از همه بگم که طرفدار تیم ملی آلمان هستم و این واسه خودش داستان داره! من جام جهانی ۹۰ رو یادم نمی‌یاد اما سال‌های بعد عکس‌های اون جام که همراه با آدامس‌ها فروخته می‌شد رو جمع می‌کردم. جام ۹۰ آلمان قهرمان شد و، با توجه به این قهرمانی، در جام ۹۴ همه‌ی محله طرفدار این تیم بودند تا این که بلغارستان با درخشش هریستو استویچکف آلمان را شکست داد. پس از این باخت تعداد زیادی از همون افراد از طرفداری این تیم برگشتند و این برای من که هفت-هشت ساله بودم مساله‌ی بغرنجی شد اما با روحیه‌ای که داشتم تصمیم گرفتم با شدت هر چه بیشتر بر این طرفداری باقی بمونم.
این ماجرا پایه‌ای شد برای مطالعه‌ی بیشتر من درباره‌ی فرهنگ و تمدن ملت آلمان از جمله تاریخ، زبان، دیدگاه‌های اجتماعی و … که خلاصه‌ی این مطالعه‌ها رو می‌تونم در این جمله بیان کنم: «ملت آلمان مردمی مصمم، پرتلاش، امیدوار، دوستدار دانش و هنر (و البته دارای دانشمندان و هنرمندان نامی)، رک، و در یک واژه «شایسته» هستند». به نظر من همین برتری‌ها عامل غرور و خودبزرگ‌بینی آنها شده است.
دوم؛ تا اینجای کار که تیم محبوب من خوب کار کرده و اگه خوشمزه‌کاری داور بازی در کارت زرد دوم کلوزه نبود بازی با صربستان رو واگذار نمی‌کرد. کارشناس داوری تلوزیون دولتی ایران هم با قاطعیت تصمیم داور رو نادرست اعلام کرد.
سوم؛ با پیش‌بینی «کافه توهم» آلمان امسال قهرمانه!!!:

آخرین قهرمانی‌های آلمانی‌ها در جام جهانی فوتبال در سال‌های ۱۹۹۰ و ۱۹۷۴ بدست اومد. این دو عدد را با هم جمع کنیم به ۳۹۶۴ میرسیم.
آرژانتین بیش از ۲۰ سال پیش، در سال ۱۹۸۶ توانست جام جهانی را به نام خودش ثبت کند. آنها هشت سال قبل از آن، یعنی در سال ۱۹۷۸ هم قهرمان شدند. ۱۹۸۶+۱۹۷۸=۳۹۶۴ !
برزیلی‌ها هم یکبار در ۱۹۷۰ و بار دیگر در سال ۱۹۹۴ به قهرمانی رسیدند. جمع این دو عدد، عدد معروف ۳۹۶۴ میشود!
حالا اگر  ۲۰۰۲ را از این عدد (یعنی ۳۹۶۴) کم کنیم، به عدد ۱۹۶۲ می‌رسیم. سالی که در آن، برزیل جام‌جهانی را برده بود! بنابراین قاعدتاً نباید منتظر پایان رقابت‌های ۲۰۱۰ بمانیم تا قهرمان معلوم شود. از همین الان هم با یک جمع و تفریق ساده می‌توانیم تیم برنده‌ی جام را “حساب” کنیم!

۱۹۵۴=۲۰۱۰ – ۳۹۶۴

قهرمان جهان در سال ۱۹۵۴، آلمانی‌ها بودند.

من به دو دلیل با این محاسبه‌ها موافق نیستم: (۱) چرا در این میان تیمی مانند ایتالیا که مثل آلمان و برزیل بیشترین فینال‌ها رو تجربه کرده در محاسبه‌ها وارد نشده، و (۲) تقویم میلادی یک تقویم طبیعی نیست که ریاضیات با اون منطبق باشه. به هر حال، یکی شدن نتیجه‌ها جالبه و امیدوارم دست‌کم برای این جام صادق باشه!