روزنوشت‌های خورشیدوش

با درودی پر از شادمانی،

نشست‌های «انجمن آموزگاران زبان و ادبیات فارسی استان قم» هر هفته و با حضور آموزگاران، استادان، دانش‌آموزان و دانشجویان رشته‌ی زبان و ادبیات فارسی، و نیز دانشجویان علاقه‌مند از رشته‌های دیگر، مانند خودم، برگزار می‌شود. چندین بار، و به شیوه‌های گوناگون،
خواسته‌ام که حضورم رو در انجمن با همه‌ی پارسی‌زبانان، و به ویژه یکی از دوستانم که در شهر دیگری است، تقسیم کنم تا دمی از زندگی خاکی و پایان‌پذیر دور شده و سخن عشق و مهرورزی، در پهنه‌ی بی‌مرز اینترنت، از زبان استاد گران‌مایه و ارجمندم «احمد عزتی‌پرور» شنیده
شود. شوربختانه این کوشش‌ها بیهوده بود که یکی از دلیل‌هایش ساختارهایی بود که برای انتشار سخنان استاد در اینترنت برمی‌گزیدم (بیشتر
جنبه‌ی نوشتاری و کتابی داشت). امیدوارم که این بار ره به بن‌بست نبرم و بتوانم به شیوه‌ی روزنوشتی و تهی از قید و بندهای نوشتارهای رسمی به آماجم برسم.

(…)

به نقطه‌ای که در میانه‌ی تصویر زیر هست نگاه کنید و سرتان را به جلو و عقب حرکت دهید:

منبع این عکس: مجله‌ی «ارمغان فیزیک» دانشگاه آزاد قم – سال چهارم – زمستان ۱۳۸۱ – شماره‌ی ۳۳

دیروز (۱۵ فروردین ۸۷) شهرآورد شصت و چهارم پرسپولیس و استقلال انجام شد و همان گونه که پیش‌بینی می‌شد این دیدار هم با نتیجه‌ی برابر به پایان رسید.
دیگه همه‌مون به این تساوی‌ها عادت کرده‌ایم. یادم هست که یک بار در دبیرستان با یکی از هم‌کلاسی‌های استقلالیم سر بازی پرسپولیس و استقلال شرط بستم (اون موقع‌ها چه کارهای بدی می‌کردم!). من گفتم پرسپولیس می‌بره و او هم گفت مساوی می‌شند.در صورت برد استقلال هم هیچ کدوم شرط را نمی‌بردیم! اون موقع خنده‌ام گرفته بود که چرا به تساوی نظر داد ولی پس از مساوی شدن اون بازی فهمیدم که چه خبره. یه چیز دیگه هم فهمیدم: از این پس، دیدن بازی این دو تیم وقت تلف کردنه! در اینجا می‌خوام آمار تساوی‌های این دو تیم رو در این چهل سال رقابت بررسی کنم، چهار تا ۱۰ سال.

(…)

همه‌مون می‌دونیم که درباره‌ی نگهداری محیط زیست دچار بی‌ملاحظگی هستیم. و این مورد در سیزده‌به‌در به‌شدت خودش رو نشون می‌ده. حالا این چه ربطی به جنگ خیر و شر داره، الان می‌گم. شنیدید که دو گروه که با هم سر جنگ دارند به طور پیاپی در پی افزایش توانایی‌های جنگی‌شون هستند. نمونه‌ای که خیلی تو چشم هست جنگ ویروس‌نویس‌ها و ویروس‌کش‌نویس‌ها است، که در برداشت مردمی گروه اول شر و گروه دوم  خیر نامیده می‌شند. این دو گروه به طور موازی پیشرفت می‌کنند. حالا اگه این برداشت رو در مورد ما آشغال‌ریزها (شرها) و کارکنان شریف شهرداری (خیرها) در نظر بگیرم، در نوع پیشرفته‌یمان می‌شود این تصویر:

(…)