روزنوشت‌های خورشیدوش

دیروز قول دادم که درباره کنکور کارشناسی ارشد فیزیک بنویسم. این رو می دونید که در کنکور مانند آزمون‌های معمولی دانشگاه توانایی دانشجو به صورت فردی سنجیده نمی‌شود و داوطلب باید در میان گروهی از داوطلبان، که طیف گسترده‌ای از درس‌خوان‌ها تا درس‌نخوان‌ها (!) را در میان خود می‌بینند، در جایگاه بالاتری قرار بگیرد. تا اینجای کار اشکالی وجود ندارد. مشکل از آنجایی آغاز می‌شود که در چنین آزمونی بیشتر داوطلبان به جایگاهی که شایستگی آن را دارند نمی‌رسند و البته در این میان بسیاری هم به جایگاهی فراتر از شایستگی‌یشان دست می‌یابند.

در این آزمون مهم این است که در دسته‌ی دوم جای بگیرید و نه در دسته‌ی اول! روشی را که خودم انجام دادم و جواب گرفتم، و البته نباید تقدیر خداوند را نادیده گرفت، چنین است:
۱- بیشترین انرژی‌یتان را بر روی  یکی دو درس تاثیرگذار بگذارید، در کنکور ارشد امسال فیزیک این دو درس فیزیک هالیدی و زبان خارجه بود و احتمالا تا سه-چهار سال آینده هم این جایگاه را حفظ کنند. دلیل این که این دو درس را به عنوان تاثیرگذارترین‌ها معرفی می‌کنم یکی ضریب بالای آن دو و دیگری نادیده گرفته شدن توسط دیگر دانشجویان و نیز آسان‌تر آموختن و پاسخ‌دهی به آنان است.
۲- بقیه‌ی درس‌ها را باید دست کم درصدی بین ۵ تا ۱۲ داشته باشید که کار سختی نیست. برای دست یافتن به این خواسته باید تنها به ۱۵٪ از مطالب این درس‌ها مسلط باشید.
۳- وقتتان را تلف تست زدن نکنید! این تنها یک بازار درآمدزا برای موسسه‌های کنکور است. شما باید مساله حل کرده باشید. باید مساله‌های آن ۱۵٪ ها به اضافه‌ی حداکثر ممکن مساله‌های هالیدی را حل کنید؛ تکرار حل آنها را فراموش نکنید. برای زبان هم پیشنهادم ترجمه‌ی مقاله‌های ساده و متوسط فیزیک کارشناسی است.
۴- تنها و تنها به تست‌هایی که بالای ۵۰٪ به پاسختان مطمئن هستید پاسخ دهید و حذف یکی از گزینه‌ها کافی نیست. این موضوع درباره‌ی زبان بسیارمهم است و باید بالای ۷۰٪ باشد!

برای اینکه در تصمیمتان، برای انتخاب روش پیشنهادی‌ام، دید بازتری داشته باشید درصدها، رتبه، و اطلاعات دیگر قبولی امسالم (۱۳۸۹) رو براتون می‌ذارم:

نمره‌ی کل: ۳۰۳۳ – رتبه در سهمیه: ۱۰۴۶ – رتبه بدون سهمیه: ۱۰۴۷ – آخرین رتبه‌ی مجاز در سهمیه: ۶۶۹۷ – معدل موثر: ۱۶٫۴۳
عنوان رشته امتحانی قبولی و نام دانشگاه: دانشگاه بین‌المللی قزوین – روزانه – گرایش فیزیک نجومی

همین طور که می‌بینید چنانچه کوانتوم و ترمو به جای منفی شدن هر کدام ۵٪ می‌شدند و زبان رو پرغلط نمی‌زدم رتبه‌ی زیر دویستم بیمه شده بود. زبان از امسال دارای زمان پاسخ‌دهی جداگانه شده است. پیشنهاد می‌کنم به گرامر‌ها خیلی گیر ندید؛ اشتباهی که من انجام دادم و برای درک مطلب‌ها وقت کم آوردم و ۳۳٪ ام شد ۵٫۵۶٪!

برای دانلود دفترچه های کنکور ارشد ۱۳۸۹ از ابن لینک‌ها استفاده کنید:
دفترچه شماره ۱ کنکور کارشناسی ارشد ۱۳۸۹
دفترچه شماره ۲ کنکور کارشناسی ارشد ۱۳۸۹ (راهنمای انتخاب رشته برای رشته‌های علوم پایه)

باز هم می‌گم کنکور آزمون منصفانه‌ای نیست که با توپ پر بشه از سدش گذشت، باید با برنامه و فن اون رو شکست داد.

سلام.
اول این که چه اشکالی داره من هم هر از چند گاهی مخاطبانم رو با خبرهایی که تاثیری توی زندگی‌شون نداره و تنها برای لحظه‌ای غم‌ها رو از یادشون می‌بره سرگرم کنم؟ دوم این که شاید اصلا همین اثر رو هم نداشته باشه و مخاطب بگه طرف چه دل خوشی داره! مگه زمان قاجاره که بشه مردم رو با این جور چیزا سرگرم کرد؟!

برسیم سر اصل مطلب. خبر اول این که دقیقا یک ماه پیش، یعنی ۵ مرداد ۱۳۸۹، با مریم نجفیان فخرایی ازدواج کردم. ما در دوره‌ی کارشناسی هم دوره‌ای بودیم و هر دو لیسانس فیزیکمون رو از دانشگاه آزاد قم گرفتیم. همین امروز هم یک صفحه‌ی فیس‌بوک مشترک درست کردم. خبر دوم این که امروز نتیجه‌ی نهایی کنکور ارشد اومد. من دانشگاه بین‌المللی قزوین (روزانه)، در گرایش مورد علاقه‌ام (اخترفیریک – فیزیک محض) قبول شدم. رتبه‌ام ۱۰۴۶ و این انتخاب دومم بود. چون قصد دارم ساکن کرج بشم انتخاب اولم تربیت معلم کرج، دوم قزوین، سوم قم، چهارم زنجان، …، و انتخاب صدمم بیرجند (!) بود. به زودی یک پست درباره‌ی کل موضوع خواندن برای ارشد فیزیک و انتخاب رشته می‌نویسم. خانم امسال آزاد کرج، رشته‌ی کشاورزی، شرکت کرد که امیدوارم قبول بشه. خدا رو شکر، برای کنکور لیسانسش این علاقه رو ملاک انتخاب رشته‌اش قرار نداد!

بخش اول:

داستان از اونجایی شروع می‌شه که در تاریخ ۲۹ مرداد ماه (یا به تازگی دوباره امرداد ماه) ۱۳۷۵ یک دستگاه رایانه‌ی اون‌زمانی با پردازنده‌ی AMD A80486DX4-100SV8B و ۴ مگابایت رم خریدیم. سپس در سال ۱۳۸۱ یک دستگاه دیگر با پردازنده پنتیوم ۳ اینتل ۸۰۰ مگاهرنزی با ۱۲۸ مگابایت رم تهیه کردیم، با این تفاوت که نمایشگر دستگاه قبلی که سی.تی.ایکس بود رو هنوز استفاده می‌کردم. اکنون، در ۲۱ تیرماه ۱۳۸۹، یک دستگاه لپ تاپ دل، مدل ووسترو ۱۰۱۵، با پردازنده‌ی کور ۲ دوآ – ۲٫۱ گیگاهرتز – و ۲ گیگابایت رم، خریداری کرده‌ام.

بخش دوم:

توانایی کاربری رایانه‌ای من از دومین دستگاه شکوفا شد! و روی همین حساب پس از گذشت ۳-۴ سال و نیاز به سرعت و رم بیشتر با «ترفند‌های نرم‌افزاری!» و کمتر سخت‌افزاری به رفع نیاز می‌پرداختم. تا اینجای کار مشکلی وجود نداشت، تا این که با اصطلاحا نیم‌سوز شدن اون نمایشگر سی.تی.ایکس زنگ خطر به صدا در آمد. این بار با مدارا و افزایش رنگ و نور مانیتور جنبش (تحول) سخت‌افزاری رو به تاخیر انداختم. باز هم یک سال گذشت و صداهای کلاشینکف‌وار هارد و فن آغاز شد و همزمان با آن سی.تی.ایکس باستانی، پس از یازده سال خدمت، برای همیشه خاموش شد. در این لحظه‌ی تاریخی و با حضور رسانه‌های همگانی نخستین جنبش سخت‌افزاری رخ داد و یک نمایشگر سامسونگ تهیه کردم. در متن این جنبش، تغییرات دیگری همچون افزایش رم تا ۵۱۲ مگابایت و افزایش کارت گرافیک از  ۸ مگابایت به ۶۴ هم به انجام رسید. دیری نگذشت که صداهای کلاشینکف‌وار جای خودش رو به شکستن پیاپی دیوار صوتی داد و با هر بار شکسته شدن دیوار صوتی دستگاه ریست می‌شد. پاور سوخت، سی‌دی رام سوخت، موس خراب شد، و در پایان جنبش سخت‌افزاری دوم هم رخ نمود! هارد، پاور، دی‌وی‌دی رایتر، و موس هر کدام در زمان خودشان تعویض شدند؛ اما باز هم دیری نگذشت که سرباز درون هارد دیسک دوباره کلاشینکف را به دست گرفت و به سوی دشمنان فرضی شلیک می‌نمود.

بخش سوم:

من پیش از ورود به دانشگاه چندان درگیر رخدادهای سیاسی نبودم اما پس از آن و روی کار آمدن دولت نهم آنها را دنبال می‌کنم. در اینچا، تنها به بررسی اون بخشی که به این پست مربوط می‌شه می‌پردازم. توپولف‌های تاریخ گذشته پیاپی سقوط کردند، سیل قم مردم حاضر در پارکینگ رودخانه‌ی قم (چی شد سرانجام؟ پارکینگ یا رودخونه؟!!!) رو کشت، قطارها واژگون شدند، دو تا اتوبوس سوخته رو خودم توی آزادراه قم-تهران دیدم، بنزین گران و سهمیه‌بندی شد، به جای مقاوم‌سازی ساختمان‌ها پیشنهاد تخلیه‌ی چند میلیونی تهران داده شد، بدون افزودن به‌اندازه‌ی امکانات دانشگاهی ظرفیت‌ها افزوده شد، خودروهای بی‌کیفیت و پرمصرف بی‌درنگ وارد خیابان‌ها شدند، تهدید و ترغیب به کاهش مصرف آب و برق و بدتر از همه گاز (ایران دومین رتبه رو در منابع گاز طبیعی جهان دارد)، و، و، و …

بخش پایانی (فرجام):

من تا وادار نمی‌شدم، برای افزایش بهره‌وری، به تغییر سخت‌افزاری دست نمی‌زدم و البته هر چند دیر اما سرانجام این تغییر انجام می‌شد. پرسش اینجاست که دولت چه زمانی و تحت چه شرایطی دست از بهینه‌سازی نرم‌افزاری بر خواهد داشت و زیربناهای سخت‌افزاری را بهبود خواهد بخشید.

پریروز (یکشنبه) بازی فینال جام جهانی نوزدهم انجام شد و اسپانیا با یک بازی دیگر از جنس بازی با آلمان پیروز میدان شد. آلمان نیز، روز شنبه، در یک بازی نزدیک اروگوئه رو شکست داد تا نشان دهد با وجود غائبان بسیار مهمش باز هم می‌تواند پیروز میدان باشد. در این میان نباید از بازی دلنشین هلند و اروگوئه غافل ماند، به ویژه ضربه‌ی پایانی فورلان به سمت دروازه‌ی آلمان.

برنده‌ی کفش طلا: توماس مولر؛ بهترین دروازبانی: ایکر کاسیاس؛ توپ طلا: دیگو فورلان؛ بازی جوانمردانه: اسپانیا؛ بهترین بازیکن جوان: توماس مولر؛ و بهترین خط حمله: آلمان بود.

ادامه این مطلب را بخوانید »